الهم عجل فرجه مولانا صاحب عصر وزمان



هوالمحبوب

مولای من سالهاست صبح های جمعه ، ندبه گویان با اشک مژه،

چشمهایم راشسته وجارو می زنم تامگرقدمگاه تو
 
شود ودرغروب

غم انگیزش ،سمات،رازمزمه می کنم واشک حسرت
 
می ریزم،

بیاتاسفره دلم رابرایت بازکنم . بیا وانتقام خون شفق
 
وافتادن سر

نورانی خورشیددرتنور افق وتقاص پایمال شدن
 
پیکرروزدرهجوم

سواران شب زخم های چونان ستاره ی پیکر آسمان
 
سر بی بدن

ماه برنیزه ی شب رابگیربیا واذان واقامه عشق
 
رادرگوش دنیا بخوان

بیابا دم مسیحایی ات ((ونرید ان نمن )) رافریاد کن
 
تامستضعفان زمین

وارث زمان گردند.وباگامهای ((کانهم بنیان مرصوص))
 
گل های مصنوعی

 وبی احساس فرهنگ برهنه درهم شکن تا
 
غنچه های معطر علوی ،

فرصت شادمانی وسرور یابندوباشمیم دلنوازاسپند
 
وشبنم صلوات،شوق مقدمت راگرامی بدارند.

مصلح کل، مهدی جان خنده ی شکوفها ازتبسم تو
 
می شکفد
 
واهووان،شادی خودراازتومی گیرند.
 
تو همچون بهار، زندگی ونشاط می آفرینی

ودل های مرده وقلبهای پژمرده راروح صفا
 
 می بخشی، روحت لطیف تر

ازخنکای نسیم سحر،قلبت عرش اعلای خدا،وچشمان
 
نجِبت تفسیر
 
عام عصمت است.

امام و مقتدای من !نه فقط دل پررنج من ،بلکه فضای
 
زمان ،تورا می طلبد.

ظاهروباطن عالم تورو می خواهد. ای نورزمین!
 
ای مجرای علم وقدرت لایزال خدا!

ای پشت وپناه هربی پشت وپناه !
 
ای عالم علوم اولین وآخرین !
 
ای صاحب علم کتاب!
 
ای ذوالفقار علی دردست ! بیا ومارا یکباردیگر به
 
مدینه بازگردان !

بیا تاکوفه را برای همیشه ویران کنیم !
 
 
بیا تا به همراهت برزمین
 
محزون بقیع شبنم بباریم

کاش یکباردرنمازجمعه ات شرکت جوییم.
 
خطبه های علی وارت را بشنویم

وآن تجلی نگاه خدایی رادرچشمانت زیارت کنیم.

یابن زهرا !ای انکه وجود ماازمهرتوست،
 
بیا وعشق رابه لاله های
 
 سرخ تقدیم نما وعدالت رااجرا کن.

نازنینا! بیا گلبرگهای سرخ لاله هاراکه درگلزارعشق
 
،به شوق تو به
 
تحصن نشسته اند نوازش کن.

مهدی دین خدا ! بیا وبه کج اندیشان بفهمان که
 
 دین وآزادی ،یقه همدیگر رانگرفته اند ،

بلکه ازادی سایه نشین دین است .
 
قائم ال محمد ! بیا تادرفضای
 
مأیوسانه عصر تمدن لجام گسیخته ،

امید واعتمادمان مضاعف گشته و راه را از چاه به
 
خوبی تشخیص دهیم.

مظهراسم اعظم! بیا و از نم نم زندگی بخش باران،
 
به جانمان
 
روشنائی بخش ومست ومدهوشمان گردان.

مولای عاشقان ! بیاو جسم وروح مارا نوازش کن،
 
 چشمان مانده
 
وخسته مارا نوری دوباره بخش،وگل عشق درقلبمان
 
بکار.

ای غائب ازنظر ! ای مطاف وقبله قلوب منتظر !
 
 ای شکوفه ی شکفته درگلزار حیدر !
 
 ای پونه خوشبوی خانه فاطمه (ص)!
 
ای ودیعه یزدان!

وای مهدی صاحب زمان !
 
 زندگی مارا بی باران مپسند . وزندگی
 
بی باران ، مرگ است ومملو از پلیدی وقحطی.

یاران منتظر ! بیایید تا باسبدی دعا به استقبال او برویم ،
 درآینه قنوت قلبمان زیارتش کنیم،
 
برضریح چشمانش دخیل بندیم،
 
 کوچه ی عبور اورا

باشبنم دیدگان وخیل مژگان، آب وجارو کنیم، وآنقدر
 
زیارت نامه
 
بخوانیم، تا شاهد رویش سبز لحظه ی ظهورش
 
باشیم
 
ان شاالله...
 

الهم عجل فرجه مولانا صاحب عصر وزمان
 
 
/ 0 نظر / 7 بازدید